صحبت کردن از جنگ کار راحتی نیست . صحبت کردن از کشتن و کشته شدن کار هر دل و زبانی نیست.هر موقع یاد اون 8 سال لعنتی می افتم ،وقتی یاد افرادی می افتم که دور و برم بودن و الان نیستن فقط و فقط به خاطر یک مولود نحس به نام جنگ ،تمام تنم می لرزه.
هنوز که هنوزه بعد از حدود 20 سال پشت سر گذاشتن جنگ،خانواده های شهدا جانبازان و اسرا به این پدیدهء منحوس با نفرت نگاه می کنن و با یک دل پر کینه از اون صحبت می کنن، چرا که اونا بودن که عزیزترین هاشون رو تو اون جنگ از دست دادن.
هیچ جای دنیا ،هیچ فرد عاقل و آزاد اندیشی در هیچ زمانی ، از جنگ به خوبی یاد نکرده.چون در پس این کلمه مرگ ،کشتار، ویرانی، سرگردانی، آوارگی و افسردگی و پشیمانی هم میاد.
ملت ما هم هیچ وقت استرس ها ،ناراحتی ها ،زجرهاو دل گریه هاشون رو تو اون 8 سال فراموش نمی کنند.
اما باز هم از گوشه کنار زمزمه های جنگ میاد،جنگی که به مراتب خیلی وحشتناکتر وخطرناکتر از 8 سال جنگ با عراق هست.
سیاست های غیر قابل باور و احمقانهء آقای احمدی نژاد ،این کشور و مردم اون رو هر چه سریعتر داره به سمت جنگ پیش می بره.
زمانی که تمامی دنیا به ایران اعلام کردند که درب های آزمایشگاههای اتمی را به روی آژانس باز کند و این آقا با رندی و پر رویی هر چه تمامتر در مقابل آژانس و کل دنیا ایستادو حالا کار را به جایی رسانده که اکنون که با تمام خفت و خواری این کار رو انجام داده، این امریکا است که می گوید: آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟
در این زمان قانع کردن آژانس دیگر برای ما هیچ فایده ای ندارد و آمریکا با فعال شدن در زمینهء جنگ شدیدا کشور ما را مورد تهدید قرار داده ،تشکیلات و تسلیحات خودش رو به سوی مرزهای این کشور قرار داده و هر لحظه ممکن است دیوانه ای به نام بوش اعلام آتش کند.
اما هنوز که هنوزه آقای احمدی نژاد و از اون هم بالاتر ،سرشون رو تو لاک خودشون فرو بردن و در یک خواب خرگوشی برای جنگ طلبانی که خودشان هم از آنان جدا نیستند شاخ و شانه می کشند.
جناب ۀقای احمدی نژاد به مقدساتت قسمت می دهم ، از این بچه بازی ها ،از این قد بازی و لج بازی ها ،از این نفرت اندیشی از این خود بزرگ بینی و از همه مهمتر از این بازیچه قرار دادن کشور و عروسک دانستن مردم این خاک دست بردار.
مردم ما هنوز داغدار 8 سال جنگ پر از کشتار هستند .مردم ما هنوز که هنوزه دارن تکه های استخوان عزیزانشون رو از زیر خاک پیدا می کنن .
هنوز که هنوزه مادران و خواهران و همسران و فرزندانی هستند که تشنهء شنیدن خبر از عزیزان مفقودالاثر و مفقودالجسدشون هستن.
بس کنید گمان نبرید این خاک میراث خانوادگی شماست.فکر نکنید که مالک و صاحب این کشور و مردم آن هستید.
بس کنید.

***
چند مدت نبودم ،به دلایل خیلی زیاد ،خیلی سرم شلوغ بود، یه جورایی هم بی حوصله بودم واسه نوشتن،ولی دیگه با یه انرژی دو چندان مینویسم